Showing posts with label கவித..கவித.... Show all posts
Showing posts with label கவித..கவித.... Show all posts
பெருத்த இரையை
தட்டுத் தடுமாறி சுமந்து
வந்த எறும்பு ஒன்று
நிலை தடுமாறி
நீரில் விழ அதை
உற்று நோக்கிக்
கொண்டிருந்தவனின்
நினைவில்
செய் நன்றிக்காக
புறா இலை பறித்து
போட எறும்பு அதன்
மீதேறி கரை சேர்ந்த
கதை நினைவில் மோதி
மீளத் துவங்கியிருந்த
நொடியில்
அந்த எறும்பு
இறந்து விட்டிருக்கக்கூடும்!
நன்றி:திண்ணை:http://www.thinnai.com/?cmd=displaystory&story_id=31002068&format=html
நன்றி:கீற்று:http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=3173:2010-02-06-06-05-42&catid=2:poems&Itemid=88
வறட்சியின் நிமித்தமாய்
உயிர் விட்டிருந்த
அச்சூன்யமிக்க வனாந்திரத்தில்
விருட்சம்
பலக்கண்டிருந்த
ஓர் ஆலமரம்
திக்கற்று
நின்று கொண்டிருந்தது!
நெடுந்தூர பயணத்தின்
முடிவில்
தன் பிறப்பிடம்
காண வந்திருந்த
காகம்
பழுப்பேறிய அதன்
நிலைக்கண்டு
பெருங்குரலெடுத்துக் கதறத்
துவங்கியது!
பெருக்கெடுத்து ஓடிய
கண்ணீர்த்துளிகள்
உழன்ற நாவின் வழியே
கிழவனின் விரல்களை ஒத்த
வேர்களை ஆதரவாய்த்
தழுவிச் செல்ல
அதன் நூற்றாண்டுகால
பசுமையான நினைவுகள்
கரையத் துவங்கியிருந்தன!
காமத்தின்
நாட்டிய நிழல்
கண்டு
நடுங்கி நிற்கிறது
இருள்!
அறை முழுதும்
வியாபித்திருந்த
நெருக்கத்தில்
கசியும் கதவிடுக்கின் ஊடே
திரும்பிச் செல்கிறது
ஒளி!
கட்டிலின் கால்கள்
மட்டுமே அறிந்த
காமத்தின் வேகத்தில்
நிலைகுத்தி நிற்கிறது
பல்லி!
தெறித்துச் சிதறிய
வியர்வையும்
விரவிக் கிடந்த
மணமும்
ஆனந்த களிக்கூர்கின்றன!
கொதித்து எழும்
எரிமலைகளுக்கிடையே
உருகி வழிகிறது
பனி!
காமம் தலைக்கேறி
மூளையை கிழிக்க
சிதறிய ரத்தம்
மூளை தழுவி
நரம்பில் பாய்ந்து கொண்டிருக்கிறது...
இதழ் கடித்து
முலை கசக்கி
சதைத் தின்ன
சர்ப்பத்தின் நாவில்
சிக்குண்ட
தவளை அவள்...
உள் நுழைத்து
உடல் பரவி
களி நர்த்தனம் புரிய
சிதறிய கண்ணீர்த்
துளியில்
நிர்வாணமாய் நான்...
விரவி கிடந்த
ஆலமரத்தின் இலை நுனி
பனித்துளியில் அமர்ந்து
சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறான்
சிவன்!!!
கனத்த நாற்றத்துக்கிடையே மண்...
கலைத்தே தேடுகின்றோம்....
தேடுவது எதுவாகிலும்
தேடலின் விடியல்
தெருவோர குடிலிலே ....
பழைய பல்பு ,பிளாஸ்டிக் பை,அழுகிய குப்பை...
எதுவாகிலும்......
தேடியதில் மிச்சம் என்னவோ
நெலிந்த பாத்திரங்களும் ....
நலிந்த வாழ்வும் தான்....
தேடித்தேடியே வாழ்வை....
தொலைத்தவர்கள் நாங்கள் ....!!!!!
உனக்கும் எனக்குமாய்
இடைவெளி அதிகரித்த
ஓர் மழைக்கால இரவில்
குடைக் கைப்பிடியின்
பிசுபிசுப்பின் ஊடே
நீர் மிதித்து நடக்கிறேன்!
முன்னொரு மழைநாளில்
நம் நெருக்கத்தை கண்ட
தவளை இன்று
கேலியாய் கத்துகிறது!
இலையுடன் உறவுக்கொள்ள
பாய்ந்து வந்த ஒரு
மழைத்துளியின்
தோல்வியின் ஊடே...
நம் பிரிவிற்கான காரணமும்
உன் நினைவும் நழுவ
மெல்லிய வெற்றிடம் ஒன்று
சன்னமாய் வந்து
மனம் நிரப்புகிறது!
பலிபீடத்தில்
வரிசையாய் ஆடுகள்...
என்ன கேட்கும்
இறந்தபிறகு
இறைவனிடத்தில்?!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)
